Zasadzeni w domu Pańskim Wyrastają w dziedzińcach Boga naszego. Jeszcze w starości przynoszą owoc, są w pełni sił i świeżości. (Ps 92-14-15)
Jak mamy żyć aby być wkorzenionym w miejscu modlitwy i bliskości Boga (domu Pańskim) ?
Psalm zaczyna się od opisu:
Ps 92:1 Pieśń na dzień sabatu
Psalm ten uczy mnie jak mam wejść w odpocznienie i jak mam odpocząć w domu Bożym. Paweł pisze w liście do hebrajczyków o Bożym odpoczenieniu i o wejściu do niego aby odpocząć od naszych uczynków przez które chcemy zasłużyć sobie na bożą miłość i łaskawość. Nie ma takiej potrzeby. Jego miłość do mnie jest odwieczna. Byłem w jego sercu i umyśle już dawno. A jego miłość jest odwieczną - czyli trwa od dawna i bedzie trwać długo długo. Jego miłowanie mnie nie będzie miało końca.
Więc wchodzimy do Jego domu aby odpocząć. W jego domu możemy odpocząć od uczynków przez które chcemy zarobić sobie na jego przychylność. Więcej to dopiero miejsce odpocznienia w jego przychylności i łasce uzdalnia nas do pełnienia dobrych czynów, w których on ma upodobanie i za które odbierzemy nagrodę (Ef 2:20, 1Kor 9:24, Flp 3:14, 2 Kor 5:10)
Jak wchodzimy ?
Ps 92:2 Dobrze jest dziękować Panu i opiewać imię twe, o Najwyższy,
Dziekujemy mu - tak prosto jak to brzmi, dziekujemy i opiewamy jego imię. Imię mówi o tym kim on jest. Coś pęka i zmienia się w naszym sercu kiedy skupiamy nasze myśli na jego imieniu, na tym kim jest. Tak on jest wielki i łaskawy, nieskończony, pochylił się ku mnie. Dobrze jest dziękować Panu. Jest to dobre i ważne. Jest to dobre przede wszystkim dla nas. Kiedy nasze umysły i serca skupiają się na Nim - jego Duch zsyła swoje światło i rozprasza wszelką ciemność dotyczącą tego kim On jest.
Na czym szczególnie skupia się uwaga ?
Ps 92:3 Obwieszczać z rana łaskę twoją, A w nocy wierność twoją,
Szczególne w bożym planie dla nas jest jego: łaska-nieustająca-miłość i jego nieporuszona wierność. Przychodzę aby ogłaszać jego łaskę wobec mnie. Rano ufam jego łasce, miłości - a on kazdego dnia okazuje się wierny i niezmienny. Dlatego wieczorem mogę ogłosić. Panie miłuję Ciebie - byłeś dla mnie taki sam, zawsze stabilny. Wierny. Niezłomny.
W ten sposób wrastamy w jego dom. Wykorzeniamy się w Niego. Mając relację z nim. Tak prosto jak to brzmi. W jaki sposób rozwijam i kultywuję tą relację. Rozmawiając z nim (modlitwa).
Ps 92:14-15 Zasadzeni w domu Pańskim (…) Są w pełni sił i świeżości.
Ef 3:17 żeby Chrystus przez wiarę zamieszkał w sercach waszych, a wy, wkorzenieni i ugruntowani w miłości
Psalmów 1:1 Szczęśliwy mąż, który ma upodobanie w słowie Pana i jego słowo rozważa dniem i nocą. Będzie on jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód.
Zasadzony w Jego domu. Nieporuszony. Ugruntowany i wkorzeniony w jego miłość. Poprzez to że trwam w jego słowie, ufam mu. DNA mojego serca jest zmieniane przez jego słowo. Jego słowa są duchem i życiem. Nie tylko to myślę, ale to co czuję. Czucie jest ważne. Chodzimy nie dzięki oglądaniu ale dzięki wierze. Ale kiedy wierzymy Jemu to zaczynamy też czuć.
Nasza dusza to: wola, umysł, emocje. To jak czujemy wypływa z tego jak myślimy. To jak działamy (wola) wypływa z tego co czujemy (emocje) i co myślimy (umysł). Zamknięte koło. Tak nas Bóg stworzył i tak nas prowadzi. Jego słowo ma moc przemienić nasze serce, emocje, myśli, wolę…
Ps 92:5 Bo rozweseliłeś mnie, Panie, czynami twymi, Raduję się z dzieł rąk twoich.
Tutaj dokładnie ta myśl jest kontynuowana. On rozwesela nasze serca, napełnia radością. Transformacje emocji. Zakorzeniowny w miłości jak pisze Paweł w liście do Efezjan. Czerpię moją siłę z jego miłości, z jego emocji. Chrystus mieszkający w nas przez ufność. Kiedy ufamy mu on zamieszukuje w nas, manifestuje swoją obecność. Każdy kto przychodzi do Boga musi uwierzyć ze Bog istnieje (!) i że nagradza tych co go szukają. Emocje Chrystusa w naszym sercu.
Pełni Boga w umyśle, emocjach, nasza wola przemieniona abyśmy żyli dla Niego. Pełni Boga - pełni Jego Ducha. Jego życia, natchnieni, pełni dialogu z nim.
Miejsce połączenia z nim, czucia co on czuje. Zachwyt. Jak wielki On jest. Fascynacja - do tego zostałeś stworzony.
Ps 92: 6 Jakże wielkie są dzieła twoje, Panie, Bardzo głębokie są myśli twoje!
Głębokie jego myśli. Przenikliwość tego co myśli, zaskoczenie. Wewnętrzna przemiana kiedy On mówi co myśli. Morze poznania Boga. Wieczna fascynacja. W jego dziełach (wszystkich) jest moc aby zafascynować nas.
Jak być w takim miejscu. Czas i wpatrywanie się w niego w jego słowie. Modlitwa do niego. Poświęcenie czasu. Tak proste jak to brzmi.
Ugruntowani w ten sposób w Nim. W jego domu - razem z nim.
Napisz odpowiedź