Chcialem jeszcze pociagnac temat wiernosci slugi w kontekscie cierpliwosci. Cierpliwosc jest zwiazana w sumie z dwoma rzeczami.
Pierwsza to uplyw czasu, oczekiwanie. Druga to zachowanie wiary w sercu, i uczynkow na zewnatrz, wiedzac ze to co robimy ma znaczenie w oczach Boga.
Nasza cierpliowsc musi byc zakorzeniona w oczekiwaniu i pewnosci przyjscia Pana ktory odda kazdemu wedlug jego uczynkow (Apokalipsa 22:12)
Jk 5:7-8 Bw „Przeto bądźcie cierpliwi, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik cierpliwie oczekuje cennego owocu ziemi, aż spadnie wczesny i późniejszy deszcz.(8) Bądźcie i wy cierpliwi, umocnijcie serca swoje, bo przyjście Pana jest bliskie.
Jakub – widzi ta rzeczywistosc i zacheca wierzacych do cierpliwosci. Badzcie cierpliwi az do przyjscia Pana. Dlaczego ?
U kresu tego wieku gdy Pan powroci – wydarzy sie cos waznego.
Objawienie 22:12 Oto przyjdę wkrótce, a zapłata moja jest ze mną, by oddać każdemu według jego uczynku.
Przyjdzie Pan – wraz ze swoja zaplata dla kazdego z nas. Kazda lza, kazda sytuacja w ktorej powiedzielismy mu tak, kazde poruszenie serce bedzie wynagrodzone.
Jan kontynuuje. Badzcie jak ten co zasial cos i cierpliwie oczekuje. Czas i trwanie. Rolnik musi trwac i kultywowac swoje pole, ogrodnik musi dogladac ogrodu. Ale to wszystko ma swoj kres.
Dlatego wizja kresu jest tak wazna. Ona daje nam sile i moc w naszych sercach. Jakub pisze: badzcie cierpliwi i majac wizje konca umocnijcie swoje serca. Umocnienie twojego serca w czasie tej pielgrzymki przyjdzi gdy bedziesz widzial cel swojego pielgrzymowania. A co wazne ta wizja nie jest bezosobowa informacja tylko. Ta wizja to jest przyjscie i powrot tego ktorego kochamy.
Dlatego Pawel pisze z takim ogniem o tym w liscie do Tymoteusza.
2Tm 4:8 Bw „a teraz oczekuje mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, lecz i wszystkim, którzy umiłowali przyjście Jego”
Pawel oczekiwal tego dnia – wiecej byl tym ktory milowal przyjscie Jego. To bedzie dzien wielkiego naszego spotkania z Jezusem.
Kochani zyjemy dla innego wieku. W tym wieku ktory zaraz przeminie badzmy swiatlem i sola – i juz tu bedziemy smakowac mocy i blogoslawienstwa wieku przyszlego. Ale jest to jednie frakcja tego co przyjdzie.
A to co przyjdzie, nasza nagroda, wieniec chwaly jak to Pawel pisze – wyplynie z tego jak zylismy tu i teraz dla niego. Pragnij zyc tak jak bys mial tylko jedno audytorium – Tron Niebios i Przedwiecznego ktory na nim zasiada.